{"id":753,"date":"2025-10-04T17:51:43","date_gmt":"2025-10-04T17:51:43","guid":{"rendered":"https:\/\/theogeerts.eu\/?p=753"},"modified":"2025-12-07T16:51:37","modified_gmt":"2025-12-07T16:51:37","slug":"even-pas-op-de-plaats","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.theogeerts.eu\/index.php\/2025\/10\/04\/even-pas-op-de-plaats\/","title":{"rendered":"Even zoeken, waar is de motivatie gebleven?"},"content":{"rendered":"

\"\"We merken het nu echt: de pijp is een beetje leeg. De fut, de motivatie, de zin \u2014 allemaal even spoorloos. We lopen ons rot te zoeken, maar wat we ook doen, het blijft stil vanbinnen. En als er dan ook nog van alles misgaat, weet je genoeg: tijd voor een pauze. Even stoppen. Even niets doen. Even afstand nemen.<\/p>\n

Klinkt heerlijk in theorie. In praktijk blijkt dat bij ons \u201ceven niets doen\u201d betekent dat we ons op een ander project storten dat al weken (of maanden) op de lijst stond. Want stilzitten, dat zit er hier blijkbaar niet in.<\/p>\n

De badkamer \u2013 vloek der vloeren<\/h4>\n

\"\"Het begon allemaal met de badkamer. Een project waar we ooit vol goede moed aan begonnen. De leidingen? Prachtig gelegd. De afvoeren? Perfect op maat. Alles volgens plan. Totdat we bij de vloer kwamen. Daar begon de ellende.<\/p>\n

Hoe ik het ook aanpak, ik krijg hem maar niet waterpas. De plavuizen lopen scheef, de voegen dansen vrolijk hun eigen choreografie en sommige tegels lijken gewoon te weigeren om netjes te liggen. Al twee keer opnieuw begonnen, met frisse moed en nog frissere vloeken, maar telkens liep het mis.<\/p>\n

En dan komt dat moment: gereedschap in de hoek \u201cpleuren\u201d, stem verheven en een paar onnavolgbare woorden die je beter niet hardop herhaalt.\u00a0Bekijk het maar<\/em>, denk je dan. Deze week geen badkamer meer. Punt.<\/p>\n

Rust nemen\u2026 of zoiets<\/h4>\n

Je zou denken dat dat dan betekent dat we lekker de voeten omhoog doen, kop thee erbij, misschien zelfs een middagje niks. Maar nee hoor. Binnen de kortste keren duiken we alweer ergens anders in. Want ja, er ligt nog zoveel te wachten.<\/p>\n

Het gras, de maaier en de eeuwige strijd<\/h4>\n

Eerst het gras. Want dat groeit vrolijk door, ook als je zelf even niet wilt. De zitmaaier stond al klaar, maar de maaibak had er blijkbaar geen zin in. Bleef niet goed en recht hangen, waardoor het gras alle kanten op vloog. Dus weer sleutelen, passen, proberen. Een uurtje later leek het opgelost. Even rijden, en jawel hoor\u2026 probleem terug. Soms vraag je je af of spullen expres met je spotten.<\/p>\n

De stal en de schoorsteen<\/h4>\n

\"\"Dan de kachel in de stal. Die stond al tijden te wachten op een schoorsteen. Dus niet getreurd, aan de slag. Gat in het dak maken (altijd spannend), pijp aanleggen, afdichten \u2014 alsof ik dat al jaren doe. En vandaag was de grote test: regen! Met een klein hartje naar de stal gelopen om te kijken of het droog was gebleven. En verrek, het blijkt waterdicht te zijn! Voorlopig dan, want ik ken mezelf: eerst zien hoe het zich houdt bij een storm. Toch voelde het als een klein overwinningetje.<\/p>\n

Hoog spel op het dak<\/h4>\n

\"\"En alsof dat allemaal nog niet genoeg was, hebben we ook wat dagen op het dak gestaan. We hebben ergens een lek, maar niemand weet waar. Alleen bij stevige oostenwind laat het zich zien \u2014 alsof het lek een voorkeur heeft voor windrichting.<\/p>\n

Dus hebben we alles geprobeerd: dichtkitten, vernieuwen, naden controleren, lekkende dakpannen vervangen. Maar of het werkt, weten we pas bij de volgende oostenwind. Mocht het dan nog lekken, dan zit er niets anders op dan een heel stuk van het dak opnieuw te doen. Daar kijk ik nu al naar uit\u2026 niet dus.<\/p>\n

Toch een vruchtbaar weekje<\/h4>\n

En toch, als we terugkijken op de week, hebben we eigenlijk best veel gedaan. De badkamer is dan misschien nog niet af, maar de stal is droog, het gras gemaaid (min of meer) en het dak hopelijk weer dicht. Soms is het goed om even van richting te veranderen \u2014 letterlijk en figuurlijk.<\/p>\n

Het is verrassend hoe zo\u2019n \u201cpas op de plaats\u201d dan juist weer energie geeft. Niet meteen hoor, de eerste dag loop je vooral te mopperen. Maar ergens tussen het maaien, daklopen en vloeken door komt er een soort rust. Je beseft dat niet alles in \u00e9\u00e9n keer hoeft.<\/p>\n

Op naar ontspanning<\/h4>\n

\"\"Dus morgen doen we iets wat w\u00e9l echt ontspannend is: fietsen in de bergen. Even geen tegels, geen kit, geen lekkages. Alleen frisse lucht, mooie uitzichten en de spieren die op een andere manier protesteren.<\/p>\n

Maandag gaan we weer verder met de badkamer \u2014 hopelijk met iets meer geduld en wat herwonnen motivatie.<\/p>\n

Wordt vervolgd!<\/strong><\/p>\n