{"id":1655,"date":"2026-07-19T08:31:25","date_gmt":"2026-07-19T08:31:25","guid":{"rendered":"https:\/\/www.theogeerts.eu\/?p=1655"},"modified":"2026-07-19T08:46:08","modified_gmt":"2026-07-19T08:46:08","slug":"zomer-zweet-en-twee-kleine-donderstenen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.theogeerts.eu\/index.php\/2026\/07\/19\/zomer-zweet-en-twee-kleine-donderstenen\/","title":{"rendered":"Zomer, zweet en twee kleine donderstenen"},"content":{"rendered":"

\"\"Nou, het is zomer\u2026 en dat zullen we weten ook! De afgelopen weken lijkt de zon besloten te hebben dat Zuid-Frankrijk nog wel een extra standje \u201coven\u201d kon gebruiken. Temperaturen van boven de 35 graden zijn inmiddels eerder regel dan uitzondering. Leuk voor de toeristen die lekker op een terrasje zitten met een koud drankje, maar voor ons voelt het soms alsof we permanent in een veel te warme sauna wonen.<\/p>\n

Lange tijd was het nog redelijk vol te houden. Overdag gewoon rustig aan doen, vroeg beginnen met werken en de zwaarste klussen bewaren voor de ochtend. Maar toen besloot de zomer er nog een schepje bovenop te doen: ook \u2019s nachts bleef de temperatuur vaak boven de 20 graden hangen. En daar gaat het mis\u2026<\/p>\n

Want slaaptekort is een vreemd verschijnsel. Je begint de dag nog vol goede moed, maar ergens halverwege verandert zelfs het kleinste geluidje in een persoonlijke aanval. Een deur die iets te hard dichtvalt? Irritant. Een hond die net iets te enthousiast rondloopt? Verdacht. En als Dorine en ik elkaar dan aankijken, weten we eigenlijk al genoeg: \u201cHet ligt niet aan jou, het ligt aan de hitte\u2026 en aan het feit dat we gewoon moe zijn.\u201d<\/p>\n

Kortom: we zijn niet altijd de gezelligste versie van onszelf. Minder energie, sneller ge\u00efrriteerd en vooral heel veel behoefte aan een dagje waarop je helemaal niets hoeft. Helaas is dat laatste nogal lastig als je midden in een verbouwing zit.<\/p>\n

\"\"De verbouwing ligt dan ook zo goed als stil. Niet omdat we geen zin meer hebben, maar omdat onze accu\u2019s (zowel die van onszelf als die van de gereedschappen) gewoon leeg zijn. De puf is ver te zoeken. Zelfs het idee om iets te moeten aanpakken kan al een zweetaanval veroorzaken.<\/p>\n

\"\"Toch staan er binnenkort een paar dingen op de planning die echt moeten gebeuren. Zo moet \u00e9\u00e9n van de omvormers van onze zonnepanelen vervangen worden. Dat kan natuurlijk niet wachten, want zonder goed werkende zonnepanelen missen we niet alleen stroom, maar ook een beetje het gevoel dat we onze eigen energiecentrale beheren. Gelukkig is de nieuwe omvormer onderweg. Al wordt het monteren ervan in mijn werkplaats ook nog een uitdaging, want daar loopt de temperatuur inmiddels ook vrolijk boven de 30 graden op.<\/p>\n

\"\"Dus wat doen we dan wel? Gelukkig is er \u00e9\u00e9n geweldig zomerritueel: de Tour de France! Iedere middag zitten we klaar om te kijken hoe mannen op veel te dure fietsen zich vrijwillig drie weken lang de bergen over laten jagen. Wij vinden het al een hele prestatie om bij deze temperaturen naar de koelkast te lopen, dus respect!<\/p>\n

Onze airco in de woonkamer helpt gelukkig een beetje mee. Die krijgt het voor elkaar om de temperatuur terug te brengen naar ongeveer 27 graden. Klinkt misschien nog steeds warm, maar als het buiten tegen de 40 graden loopt, voelt dat ineens als een heerlijk koele bergkamer.<\/p>\n

Maar de grootste verandering deze zomer zit niet in de verbouwing of de temperatuur. Nee, wij hebben gezinsuitbreiding!<\/p>\n

We hadden tegen onze buurman Gilbert gezegd dat we wel weer een paar nieuwe katjes zouden willen hebben. Hij vertelde dat er nog wat jonge katten op zolder rondliepen en dat hij wel eens zou kijken. Geen haast dus.<\/p>\n

\"\"Nou, Gilbert pakte dat op zijn eigen manier aan. De volgende dag stond hij namelijk (heel on-Frans snel!) alweer bij ons op de stoep met een kooi. En daarin zaten twee van de allerliefste kleine kittens die je je kunt voorstellen. Ik schat dat ze nog maar een week of zes \u00e0 zeven oud waren.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

We hebben ze Muis en Lotje genoemd. Lotje omdat het gewoon een vrolijke, grappige naam is. Muis heeft een andere reden. In Nederland hadden we vroeger een buurman met een poes die het liefst op het zadel van mijn motor lag. Die poes heette Muis. Een mooie herinnering dus. Dank Jouke!<\/p>\n

Maar een paar wilde kittens veranderen niet zomaar vanzelf in brave huiskatten. Daar komt wat werk bij kijken. Eerst moesten ze wennen aan mensen en aan hun nieuwe omgeving. Daarom kregen ze tijdelijk de badkamer als verblijfplaats. Alleen hadden ze blijkbaar andere idee\u00ebn over de inrichting.<\/p>\n

\"\"Alle kastjes werden onderzocht, alle hoekjes werden ontdekt en natuurlijk vonden ze ook dat de badkamer een prima toiletgelegenheid bood\u2026 behalve dan in de kattenbak. Dus konden we de hele badkamer opnieuw organiseren. Kastjes leeg, spullen eruit en zelfs onder de douchebak bleek een geweldige schuilplek te zijn. Die moest uiteindelijk ook gedeeltelijk wijken.<\/p>\n

\"\"Maar het heeft gewerkt. Inmiddels zijn Muis en Lotje helemaal gewend. Ze rennen, spelen, springen en vliegen door het huis alsof ze hier altijd gewoond hebben. Twee kleine bolletjes energie die precies het tegenovergestelde zijn van ons huidige zomertempo.<\/p>\n

Dus deze keer geen spectaculaire verbouwingsverhalen, geen nieuwe muren of vloeren en geen grote technische updates. Wel twee nieuwe huisgenoten die voor de nodige vrolijkheid zorgen.<\/p>\n

En eerlijk gezegd\u2026 misschien was dat precies wat we nodig hadden.<\/p>\n

Tot de volgende maar weer!<\/p>\n

Klik hier voor de filmpjes\u2026<\/a><\/p>\n