Ongeluk komt nooit alleen !
Als mijn vorige bericht nog viel onder de noemer Grande Malheur, dan verdient dit verhaal eigenlijk een eigen, nog zwaardere categorie. En eerlijk gezegd weet ik nauwelijks waar ik moet
De gebroeders Bever zijn er niets bij…
Als mijn vorige bericht nog viel onder de noemer Grande Malheur, dan verdient dit verhaal eigenlijk een eigen, nog zwaardere categorie. En eerlijk gezegd weet ik nauwelijks waar ik moet
Soms past een vrolijke titel gewoon niet, ook al is er ondertussen ontzettend veel gebeurd en bereikt in drie weken tijd. Dit is zo’n moment. Laat ik beginnen met het
Zucht. Het wordt misschien een tikje eentonig. Niet voor ons hoor – wij beleven iedere dag weer een klein bouwavontuur – maar voor de buitenwereld lijkt het vast alsof we
Ja, daar ga ik natuurlijk mee beginnen. Want voordat we ook maar ergens anders induiken, wil ik eerst even stilstaan bij dat moment. Voor al mijn trouwe volgers, lezers, familie,
En dan is het ineens alweer kerstmis. Kerstmis! Hoe dan? Was het niet gisteren dat ik nog dacht: “Ach joh, dat komt later wel”? De tijd vliegt niet meer, die
Het leven gaat door. Het is zo’n zin die je gedachteloos kunt uitspreken, eentje die iedereen kent en niemand echt hoeft uit te leggen. Een waarheid als een koe. En
Daar zijn we weer! En dit keer duiken we volledig, tot aan onze oren, in het laatste nieuws rond de badkamer. Want geloof me: dat ding is bezig een ware
En voor je het weet, zijn we zomaar weer twee weken verder! De tijd vliegt hier echt voorbij. Misschien komt het omdat er elke dag wel iets gebeurt — groot
Jawel hoor, er zit schot in de zaak! Oké, toegegeven — niet met de snelheid van een raket, maar eerder als een stevige wandeltocht met koffiepauzes onderweg. Toch, stapje voor
Continue reading…Het vordert, maar we zouden wel sneller willen…
We merken het nu echt: de pijp is een beetje leeg. De fut, de motivatie, de zin — allemaal even spoorloos. We lopen ons rot te zoeken, maar wat we
Continue reading…Even zoeken, waar is de motivatie gebleven?